Apenheul

Apenheul – Uit in eigen land

Het was alweer een lange tijd geleden dat ik er was; de Apenheul. Tijd voor een hernieuwde kennismaking, dus vertrokken Charlotte en ik recent op een maandagochtend vroeg richting Apeldoorn. Het idee was dat het met de drukte wel mee zou vallen op een doordeweekse maandag als we er om half tien zouden zijn. Het was dan wel weliswaar vakantieperiode maar zo erg zou het toch niet zijn?

Dat we daar een beetje de mist mee ingingen bleek al snel toen we zagen hoeveel mensen er al tegelijk met ons richting de ingang liepen. Het park gaat om half tien open en het was pas kwart over negen toen wij aankwamen. Blijkbaar dacht half Nederland ook dat het vroeg in de ochtend nog wel mee zou vallen.

Apenheul

Fotograferen in de Apenheul

Eigenlijk kom ik vooral in de Apenheul om foto’s te maken. Vooral de doodshoofdaapjes zijn altijd een geliefd onderwerp, al is het zeker geen makkelijk onderwerp. En al helemaal niet als je moet concurreren met 300 andere Nederlanders. Nou ja, ik overdrijf, ik heb geen idee hoeveel mensen er waren. Maar het waren wel vooral mensen met kinderen. En tja, kinderen houden natuurlijk al helemaal geen rekening met fotograferende medemensen.

Wat wel een grappig weetje is; de Apenheul werd in 1971 opgericht door een fotograaf met de naam Wim Mager. Wim had twee aapjes gekocht in de dierenwinkel en dat was ooit het begin van de Apenheul. Zijn concept was uniek en brengt dierentuinmedewerkers van over de hele wereld naar de Apenheul om de kunst af te kijken. Hij heeft ook in Frankrijk een tweede Apenheul geopend, maar overleed zelf op 67-jarige leeftijd.

Loslopende apen

Het unieke concept van de Apenheul is natuurlijk dat de apen er los rond lopen. Althans een aantal soorten. Loslopende gorilla’s zou misschien een minder goed idee zijn.

Om te fotograferen heb je dan ook een extra grote uitdaging als je de loslopende doodshoofdaapjes, ringstaartmaki’s of goudleeuwtjes wil fotograferen. In het dichte bos (want midden in de zomer) is het donker, de aapjes blijven niet stil zitten en dan hebben we het nog niet gehad over de menselijke stoorzenders.

Aapjes in de Apenheul

De voorgaande keer dat ik in de Apenheul was – het moet ergens in de herfst zijn geweest – was er geen kip te bekennen. Ik kon op mijn gemak op een muurtje gaan zitten en wachten tot de nieuwsgierige doodshoofdaapjes mijn kant op kwamen en – letterlijk – in mijn lens gluurden. Het licht was beter aangezien het bladerdak half was uitgevallen, maar nog beter was het dat er niemand liep. Althans niet om half tien ’s morgens. Drie keer raden wanneer wij de volgende keer gaan.

Maar goed een telelens doet natuurlijk wonderen en je kunt de grootste menigte wel ‘wegzoomen’ maar zo druk hoeft voor mij echt niet. Voor de Apenheul waarschijnlijk wel, zeker na de toestanden van de afgelopen twee jaar, dus ik gun het ze van harte. Je kunt overigens ook doneren om de Apenheul te steunen. Ze zijn namelijk een stichting dus afhankelijk van het geld van de bezoekers en donaties. Check hier voor meer info.

Orang oetan
Wat een drukte met al die mensen….

35 soorten

De allereerste keer dat ik in de Apenheul kwam moet ergens vlak na de opening zijn geweest. Ik kan me nog herinneren dat ik met mijn oom en tante ging waar ik in mijn jeugd nog wel eens ging logeren. Dus als het in 1971 is opengegaan dan denk ik dat ik er ergens in de beginjaren ben geweest. Het was ook totaal anders dan nu. Voor mijn idee liepen er meer apen los, maar dat kan perceptie zijn. Inmiddels heeft de Apenheul 35 soorten rondlopen. Van gorilla’s tot hele lelijke kleine witte aapjes met een hoog Gremlin gehalte (zie foto hieronder)

Wat is de beste tijd om naar de Apenheul te gaan?

Dat ligt er een beetje aan waarom je erheen gaat. In de zomermaanden wordt er van alles georganiseerd voor de kids, dus als je die hebt dan is de zomer misschien een goed moment. Wil je net als wij alleen vooral leuke foto’s maken, dan is het vermijden van de vakantieperiodes een must. Geen weekenden nemen en vooral doordeweeks op een niet-vakantiedag gaan. Zorg dat je er vroeg bent. Dan heb je de hele dag de tijd om de verschillende stadia van activiteit mee te maken plus de voedermomenten. Die hebben wij nu gemist (bewust) vanwege eerder genoemde drukte.

Ringstaartmaki's

Wat kost een dagje naar de Apenheul?

Zijn er geen kortingsacties (die zijn er best vaak dus altijd even checken) dan zijn de prijzen zo rond de € 20,- a € 25,- per volwassene. De prijzen variëren naar gelang het tijdstip dat je binnenkomt. Hoe later op de dag des te goedkoper je kaartje wordt en hoe later in het jaar idem. Qua eten is er niet perse heel veel variatie te verkrijgen. Denk aan een patatje, ijs, pizza, dat soort dingen. Broodjes meenemen is geen slecht idee als je minder geld uit wilt geven.

Ben je van plan om vaker te komen dan is een seizoenskaart niet zo’n gek idee, want met € 35,- is dat in verhouding dan weer een stuk goedkoper. Met twee keer een bezoek heb je dat er al uit. En toen wij er waren was er zelfs een actie waarbij je die seizoenskaart met nog meer korting kon krijgen. Weet niet meer precies wat, maar even in de gaten houden.

Al met al is een bezoek aan de Apenheul zeker de moeite waard als je wat voorbereidend werk doet om het goede moment te kiezen.

Makaken

Meer tips voor dingen te doen in eigen land?

Delen is fijn!