Reizen met een handicap?

20160930-mh2a5007

Nog een gelukkig nieuwjaar!!! Kan het nog of ben ik officieel al te laat? Ik ben heel blij dat 2016 officieel achter de rug is. Het was een jaar wat volledig in het teken stond van revalideren en jammer genoeg, zit ik daar nog steeds in eigenlijk. Reizen is moeilijk, zo niet onmogelijk. Althans niet op de manier zoals we dat voorheen deden. Dus ik denk dat het eens tijd wordt om te kijken hoe we dat anders aan kunnen pakken.

Voor het geval je het niet weet: in december 2015 kreeg ik een ongeluk met een hondensledetocht in Noorwegen. Ik verbrijzelde mijn rechter enkel (sprongbeen oftewel talus), brak mijn linkerenkel en een rib. Het gevolg was dat ik de eerste zes maanden van 2016 uberhaupt niet kon lopen en ook nu is lopen nog een ‘dingetje’. Ik loop dus dat is al heel wat, maar meer dan een kilometer is een probleem. En dan nog is die kilometer op slakkentempo.

Ik doe er – voor zover mogelijk – alles aan om mijn herstel zo goed mogelijk te krijgen, maar de realiteit is dat de kans vrij groot is dat ik er de rest van mijn leven last van blijf houden. Pijn heb ik elke dag. ’s Morgens opstaan is een moeizaam proces, al gaat dat makkelijker naar gelang mijn spieren warmer worden. Maar goed, dat is dus de status quo.

Ik baal daar enorm van, al probeer ik om het me niet te laten belemmeren of om bij de pakken neer te gaan zitten, want daar is nog nooit iemand beter van geworden toch? Maar reizen zoals we gewend waren… dat gaat hem voorlopig niet meer worden. Afgelopen september zijn we naar Curacao geweest. Mijn eerste reis weer na die ene fatale. En dat was lekker maar ook behoorlijk confronterend. Want rondlopen en dingen bekijken? Vergeet het maar. En met de auto kan je wel een heel eind bij dingen komen in Curacao maar de leuke dingen waren uitermate moeizaam. Zodra de ondergrond ongelijk is gebruik je normaal gesproken het gewricht in je voet waar je hielbeen aan vast zit. Die is – kort gezegd – naar de klote en hoewel je daar met normale bewegingen minder last van hebt is lopen op strand of kiezelsteentjes uitermate pijnlijk.

Lol hebben we evengoed gehad hoor!
Lol hebben we evengoed gehad hoor!

Maar nu zijn we dus bezig met het plannen van onze vakantie voor dit jaar. Het liefst wil ik natuurlijk reizen zoals we altijd hebben gedaan met veel lopen en veel ontdekken, maar dat kan dus niet. We twijfelen nog tussen een rondreis door Umbrië of eentje door Amerika (oostkust). Dus als iemand ervaringen heeft met minder mobiliteit en reizen door een van beide landen hoor ik het graag.

En ja ik weet dat ik hier niet echt (echt niet) meer actief ben geweest maar ik vind dit wel een onderwerp waar te weinig aandacht aan wordt besteed. Kijk alleen maar naar de rolstoel ‘vriendelijkheid’ van Nederland. Die is er dus gewoon niet. En daar kom je pas achter als jezelf in een rolstoel hebt gezeten. Maar op reis als je minder mobiel bent is nieuw voor me. En dus een uitdaging.

Tips & tricks zijn van harte welkom!

20161005-mh2a5190

Bewaren

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang gratis mijn reisfotografie tips!!

Het laatste reisnieuws in je inbox? Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief van Paper Travels en ontvang mijn mini ebook met reisfotografietips gratis!

We sturen geen spam. Uitschrijven kan op elk moment. Powered by ConvertKit
Written by
Simone van den Berg

Reizen doet mijn hart sneller kloppen. Al sinds ik me kan herinneren wilde ik de wereld ontdekken en andere culturen ervaren. Sinds onze allereerste verre reis naar Mexico in 1997 ga ik graag buiten de grenzen van Europa, maar ook dichtbij is nog zoveel moois te ontdekken! Reizen combineren met lekker eten is voor mij de ultieme combinatie. Van al mijn reizen heb ik stapels 'logboeken'. Vandaar de naam Paper Travels.

View all articles
Leave a reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

4 comments
  • Ervaring met minder mobiel zijn heb ik (gelukkig) niet maar ik ben wel in Umbrie geweest (een dag of 10 in Spello en van daaruit de omgeving verkend). Het is een mooi gebied maar de dorpjes liggen vaak tegen de heuvels aangeplakt waardoor een aantal van de straatjes wat stijl zijn en ook vaak zijn gemaakt van oude (ongelijke) stenen. Wellicht is het beter om nog even te wachten met Umbrie?

    Jullie zullen er waarschijnlijk al wel geweest zijn maar misschien is Zuid-afrika of een van de landen daar in de buurt wat zodat je safari’s kunt doen en minder hoeft te wandelen?

    • O daar heb je wel een heel goed punt Ilse. We gingen er vanuit dat we wel met de auto van a naar b zouden kunnen en een beetje lopen kan dan wel maar heuvels en keitjes zijn inderdaad niet meteen heel handig. Zuid Afrika zijn we nog niet geweest trouwens dus ook wel een goed idee. Niet zeker of mei (dan willen we gaan) een goed idee is maar ik ga het uitzoeken!

  • Jeetje, ik wist dat niet… dat je ene ongeluk had dat zo heftig was! Ik ga meteen twijfelen over de hondensledetocht die we eventueel in de voorjaarsvakantie willen gaan maken… met de kinderen nog wel… Fijn dat je wel weer een stuk hersteld bent, hopelijk wordt dit langzaam aan toch nog steeds beter!!

    • Gelukkig gaat het met de meeste mensen wel goed hoor Yvonne. 🙂 Maar ja het was wel een “lifechanging” ongeluk. Niet in de positieve zin van het woord dan, maar goed, inmiddels gaat het alweer een stukje beter. Ik kan al een wandeling van een uur maken dus we gaan nog steeds mini-stapje voor mini-stapje vooruit… 🙂

Written by Simone van den Berg