I am a lucky bastard
Ik denk het mag eigenlijk ook wel eens gezegd worden… Ik heb eigenlijk best een heel leuk leven.
Een tijdje terug kreeg ik via Simone’s Kitchen, een enorm venijnig mailtje van iemand. De jaloezie droop er echt letterlijk vanaf en het kwam erop neer dat het ronduit belachelijk was dat ik geld verdiende met mijn blog. De redenatie was deze ‘Je hebt al de leukste baan ter wereld, je reist overal heen, bent op de mooiste locaties en de leukste restaurants, dus als je dan óók nog geld verdiend met je blog dan is dat gewoon graaierij!’ Ik stond even met mijn mond vol met tanden.
Die reizen kosten over het algemeen alleen maar geld, die restaurants zijn ook niet gratis en ja ik verdien af en toe geld met mijn blog. Dat is ook best hoog nodig want ik besteed er zóveel tijd aan dat het anders eigenlijk niet verantwoord zou zijn. Dat heb ik haar niet geantwoord. Ik zei alleen maar dat het fijn was dat zij zo goed in mijn portemonnee kon kijken.
Het gaf me ook wel een beetje een idee hoe iets kan overkomen bij anderen. Want ja we zijn allemaal zo druk met social media en de helft van mijn leven en werk is vrij openbaar. Met een rede, want ik word op die manier door bijna al mijn opdrachtgevers gevonden.
Nee ik bulk niet van het geld, zoals de dame in kwestie blijkbaar dacht, en sommige maanden is het best even lastig om rond te komen en met twee ondernemers in een huis kan het soms zenuwslopend zijn of we de komende maanden wel werk hebben.
En ja het gaat goed op het moment. Heel goed en het klopt dat ik de leukste baan in de wereld heb. Dat dan weer wel. Nou ja, eerlijk is eerlijk. Som is het ook gewoon maar werk. Niet alle opdrachten zijn even leuk natuurlijk, maar ja dat hoort erbij.
En de reizen die ik maak vind ik fantastisch. De kers op de taart of was het nou de kers op de appelmoes. Haha.. Maar ik werk wel bijna altijd. Veertig urige werkweek? Wat is dat? Iemand vroeg me gisteren hoeveel uur ik per week werk. Eh… Geen idee? Maar ik denk dat het al snel op 60-80 uur per week neerkomt. Het vóelt niet altijd als werk maar ís het natuurlijk wel. Want bloggen is inmiddels mijn parttime ‘bijbaan’ dus eigenlijk ook werk.
Maar dat maakt allemaal niks uit, want ja, ik heb een leuk leven. En daar heb ik heel hard voor gewerkt. Soms een beetje te druk, maar wie kan nou zeggen dat ze op een doordeweekse dag om 9 uur in bed met een kopje koffie aan het werk zijn? 🙂
Dus ja, ik ben a lucky bastard!
Pfff ik zou echt even met grote ogen naar m’n scherm staren als ik zo’n berichtje ontvang. Ik vind dat je nog netjes en rustig terug hebt gereageerd. 😉 Volgens mij vergeten veel mensen inderdaad wat voor werk er in een blog zit; om goede kwalitatieve artikelen en foto’s te plaatsen, met originele invalshoeken te komen, SEO, workshops en beurzen bezoeken, social media en e-mail bij te houden en ga zo maar door. En heel herkenbaar, die werkweek als freelancer! Mensen vragen mij soms ook hoeveel werk ik wekelijks heb. Soms kunnen dat 25 uur ‘betaalde’ uren zijn, maar kleeft daar nog wel zo’n 25 uur onbetaalde uren aan voor de facturen opstellen, logboek en administratie bijhouden, reageren op e-mails en opdrachtgevers, freelancemarktplaatsen afstruinen op zoek naar potentiële nieuwe klussen, alles van mijn laptop 3x back-uppen, belastingdienstdingetjes, op gesprek komen bij opdrachtgevers etc etc. Ik vind mijn locatie-ongebonden werk geweldig, maar als ik het niet ontzettend leuk zou vinden was ik er allang aan onderdoor gegaan vanwege de stress, het non-stop werkgerelateerd bezig zijn, het relatief lage inkomen en de onzekerheid over toekomstige klussen. Zo, heb je weer een klein boekwerk om te lezen! 🙂
Hahaha Jessica! Ja ik herken het allemaal hoor. Mensen zien toch vaak alleen de buitenkant en niet al het werk dat achter de schermen ook nog eens plaatsvind. Ik ga dat niet eens optellen want dan denk ik dat zelf schrik… 😉
Je bent vooral gelukkig omdat je het mooie ervan in ziet! Verder werk je er volgens mij hard genoeg voor en stop je er alle liefde en passie in, dus geniet vooral van al het moois wat het je/jullie oplevert! Het is jullie gegund.
Dankjewel Elize!
Wat heb je netjes geantwoord zeg! Dat had ik niet kunnen doen denk ik…. Haha! Maar ach, er zijn altijd mensen jaloers of vinden dingen niet eerlijk. Lekker laten gaan denk ik dan ook altijd maar… En, waar je hard voor werkt, daar mag je best voor beloond worden. Of dat nu in geld is of in geluk. En honestly? Doe mij maar geluk ;-)!
Precies. Geluk is veel meer waard als geld! O en ik heb alleen maar zo netjes gereageerd omdat Tom zei dat ik eerst tot tien moest tellen en niet meteen impulsief moest reageren. Want zo ben ik normaal wel namelijk… Haha…
Whaha! Ik moest een beetje gniffelen. Met open mond naar mijn beeldscherm. Waar haalt iemand het lef vandaan (of de tijd, haha).
Ik het voor jou onwijs leuk dat je zo hard hebt gewerkt om zulke mooie resultaten te behalen. En ik vind het fijn als mensen daar tegelijkertijd van kunnen genieten.
Ik las trouwens gister je interview voor Vriendin toen ik in een wachtkamer zat! Wat leuk!
O wat grappig dat je me tegenkwam in de vriendin! Hahaha.. Ja dat was wel grappig.. Zo mooi roze.. :))
Wat een onzin! Lucky bastard? Ja, misschien… maar je werkt er hard voor en stopt veel tijd en liefde in je blog, en dat merk je ook! Verdien dus, en lekker genieten van je succes! Mijn blog is maar klein maar zelfs ik krijg regelmatig venijnige opmerkingen, vooral: krijg je nou al weer iets gratis? Ik ga ook bloggen! Dan denk ik maar gewoon: veel plezier ermee 🙂
Ach ja er zullen altijd wel mensen zijn die een ander iets misgunnen denk ik dan maar. En inderdaad die opmerkingen krijg ik ook vaak. En dat zijn toch vaak de mensen die dan drie maanden bloggen en vervolgens tot de ontdekking komen dat het eigenlijk best wel hard werken is. En er dan ook prompt maar weer mee stoppen!
Heerlijke post, ik geef je groot gelijk. Ignorance is bliss…
🙂
Wat rot dat je zo een email kreeg!! Ja er zijn altijd onaardige mensen, en trek je dat maar niet aan!
Ik was vooral verbaasd denk ik…
Nou ja zeg, het is één ding om zoiets te denken, maar om dan al die moeite te nemen om de blogger in kwestie dan ook nog erover te mailen… Als je iets niet leuk of fijn vindt, dan kun je er ook heel makkelijk voor kiezen om die website niet meer te volgen. Het is zo makkelijk tegenwoordig om kritiek te uiten via social media en andere anonieme kanalen zoals e-mail. Keep up the good work, Simone! Je bent een inspiratie voor mij en ik vind het juist heel fijn dat je zo open bent over je bezoekersaantallen en al het harde werk dat je in je blogs steekt en het is niet meer dan logisch dat je wordt beloond met welverdiende persreizen enz!
Nou ja dat dacht ik dus ook. Als je een blog niet leuk meer vind (en dat kan natuurlijk) dan ontvolg je toch gewoon? Hoef je toch niet meteen naar te gaan doen… 🙂 Dank je wel Zarina!
Zo jammer die mails van jaloerse mensen. Jammer dat het voor sommige mensen moeilijk te verkroppen is dat een ander een leuk leven heeft en zich happy voelt. Kreeg gister nog een vraag: ‘Oh ga je alweer op reis, waar doe je het van?’ en ‘Hoe kom je in godsnaam aan al die vakantiedagen?’. De afgunst droop er vanaf, zo jammer! ? Zo lang we maar om kunnen lachen denk ik dan maar, afgunst en jaloezie, het zijn rare ziektes..;-)
Net zoals er lucky bastards zijn, moeten er ook azijnpissers zijn (op z’n Vlaams). Je kan ze misschien antwoorden met een afbeelding van een citroen. 😉
Fijn dat je graag doet, wat je doet én je doet het dan ook nog eens goed! Blijf vooral zo voort doen, hopelijk blijf je er voldoende motivatie en inspiratie uithalen en laat die zure mensen je vooral niet raken.
Als ik mezelf betrap op jaloezie, vind ik dat vooral een mooie les voor mezelf: blijkbaar heeft die persoon dan iets dat ik ook graag wil, dus dan moet ik er ook maar voor werken om dat te verkrijgen. 🙂
Hahaha.. Goed idee! Ik ga gewoon een citroen naar alle azijnpissers sturen. Ik denk dat we allemaal wel eens een beetje jaloers zijn, maar inderdaad ik ga dan altijd bij mezelf denken of ik iets dan ook echt graag wil en of ik daar dan iets mee wil en kan zeg maar… 😉
Sjappo voor je milde reactie op dat schriftelijke gezwatel van de nationale zemelknoper.. Ik had er een zeer sarcastisch stukje in mijn categgorie “onnozel” door geplaatst vrees ik 😉
Ja ja, het zoiet er allemaal leuk en makkelijk uit. Het mens moest eens weten hoe dun het beleg is en hoie veel tijd een blog opslurpt..
Ik stond op het punt om heel erg fanatiek te reageren, maar Tom heeft me tegengehouden. Hij zei – en dat is wel zo natuurlijk – dat zo iemand het niet eens waard is om uberhaupt te reageren.. Maar een kleine reactie kon ik dan weer niet nalaten. Ze heeft later trouwens nog wel haar excuses aangeboden… Zo van ‘Ik was wel een beetje erg fanatiek’ O echt?
Ja, dat is idd beter. Even laten liggen, een lekkere kop koffie drinken en dan pas eventueel reageren 😉
Sorry voor de tikfouten in m’n eerste re. Stom Duits toetsenbord en nog stommere niet-nalezer…
Een Duits toetsenbord nog wel Robert… Zit je in Duitsland of heb je je toetsenbord een upgrade gegeven? 😉
Daar werk ik toevallig 😉
Oef, wat een hatelijke mail zeg. Jammer dat er zo gereageerd wordt. Maar niets van aantrekken en lekker doorgaan waar je mee bezig bent. Een collega zei eens toen ik een ontzettend nare klant voor me had: ‘Je hebt er gelukkig maar 10 minuten last van. Je zou er maar mee getrouwd zijn’. Dat vond ik wel een goede:-)
Hahaha… Dat is inderdaad een goeie Linda! Ga ik onthouden. Ik vind het soms wel lastig hoor om met dat soort mailtjes om te gaan. Dan trek ik het me toch wel vaak iets teveel aan, alhoewel deze echt een beetje doorsloeg… En ik ga gewoon lekker verder met leuke dingen doen… 😉
Je hoeft je nooit te verdedigen voor je succes, Simone! Jij en ik weten allebei hoe hard we werken (net als jij, tik ik ook regelmatig de 80 uur aan). Die vliegtickets komen allemaal uit eigen portemonnee, en daar werk je gewoon hard voor. Dat andere mensen andere keuzes maken in hun leven, is hun probleem, en niet het jouwe. Niet iedereen wil reizen, en dat is prima. Maar dames die dit soort venijnige mailtjes sturen, moeten eens heel goed nadenken over hun leven en de jaloezie gebruiken als drijfveer om zélf ook te gaan ondernemen en/of reizen als ze dat graag willen 🙂
Ondernemen is niet de makkelijkste weg (misschien wel de moeilijkste), maar daarom zijn de rewards vaak ook veel groter, merk ik 🙂
Dank Milou. Ja ik denk dat er soms ook best wel eens te makkelijk over wordt gedacht. Alsof we op ons luie gat zitten en wachten tot de leuke reisjes in ons schoot worden geworpen. En ik zou voor geen goud willen ruilen, zoals je zegt zijn de rewards veel groter dan wanneer je voor een baas werkt.
Lucky bastards moeten er ook zijn in het leven. Ik vind het alleen maar inspirerend, als mensen doen waar ze ontzettend veel plezier en geluk uit halen. Ik zou dan ook eerder streven naar een zelfde situatie, in plaats van anderen het te misgunnen. Dus keep it up, je leeft maar een keer, beter maak je er iets moois van :)!
Dank je wel Stephanie! Ja zo sta ik er zelf ook in. Maar niet iedereen dat blijkt maar weer!
Meen je niet! Dat iemand je dat zo mailt… Bij mij zijn het meer terloopse opmerkingen van ‘lekker hoor dat je de hele wereld al hebt gezien voor je werk’. Ehhh niet dus. Verre van! Boks voor je artikel 😉
Boks terug.. 😉 En ja ik stond ook wel even te kijken van huh…?