Poco a poco

De laatste weken in Sevilla stonden in het teken van de grote verhuizing.

We verplaatsten onze spullen naar Gaucín, namen een emotioneel afscheid van Sevilla Montessori School en onze vrienden in Sevilla en gingen op vakantie in Nederland.

Een fijn weerzien maar het blijft pittig zo rondreizen met 2 kleintjes. Na 2 weken vrienden en familie en Hollands weer vertrokken we bepakt en bezakt naar Sevilla. ‘s Avonds laat landen we op ons geliefde plein Alameda waar we een Airbnb hadden geboekt. Ik liep ineens weer over een plein bezaaid met kletsende mensen, avondrood, de geur van eten, en zomer en de klanken van straatmuziek en voelde me thuis – een goed teken.

Verhuizen op zijn Spaans

De volgende dag auto opgehaald en doorgereden naar ons nieuwe ‘thuis’. Op z’n Spaans dat wel. Waar we hadden verwacht dat alles klaar zou zijn bleek het platform voor onze Bell tent (waar we de komende maanden / jaren wie zal het zeggen in gaan wonen terwijl het huis wordt verbouwd) nog niet af. Oh en de tentstokken zaten nog in een zeecontainer in het Suezkanaal. 

Boatlife heeft ons geleerd ‘Alles geht kaput und immer wieder’, je verwachtingen loslaten en vertrouwen dat het uiteindelijk altijd weer goed komt. Deze mentaliteit helpt ons enorm.

Ik vertrek

Ik heb me nog nooit zo’n ‘ik vertrekker’ gevoeld als nu. Bij iedere ontdekking (laatst hadden we geen water meer) zingt het “ik vertrek” deuntje door mijn hoofd; ‘waar zijn die mensen aan begonnen?

Dolfijnen maken plaats voor wilde zwijnen

Gelukkig konden we 3 nachtjes in het huis van onze aannemer slapen. Het krioelde van de insecten, we spotten een slang, reuzenspinnen en de eerste nachten durfde ik niet alleen naar het toilet vanwege de wilde zwijnen. Wat waren we stads geworden! We hadden een week nodig om te wennen aan al het gekrioel en toen kwam het genieten – de nachten zijn waanzinnig, alsof we weer op zee zijn, een magische sterrenhemel en het luide gejoel van de natuur. Dolfijnen en golven maken plaats voor krekels en wilde zwijnen, maar het gevoel van vrijheid en een zijn met de natuur is precies hetzelfde.

Finca leefbaar maken

We hebben onze Finca leefbaar gemaakt (dankjewel Ikea en de lokale open huis verkoop). We zijn gelijk gestart met fruitbomen planten, snoeien, moestuin aanleggen, waterdepot fixen en pergola’s maken. We hebben een lounge van pallets, een mini boiler voor een warme douche en (meestal) elektriciteit. Niks meer te wensen voor nu. We gaan landen, de omgeving verkennen, vrienden ontvangen, en kennis maken met de locals en dat gaat heel aardig – er zijn maar liefst 70 nationaliteiten in het dorp! Beau gaat naar Summer School en Abby naar de Guarderia (kinderopvang). Leven. s Ochtends werk en klussen in en om het huis, ’s middags uitgebreide lunch en siësta en ’s avonds naar de rivier, zwembad of het strand. En die verbouwing die komt, mañana mañana en poco a poco.